Dni krzyżowe

Trzy dni przed Wniebowstąpieniem

W trzy kolejne dni poprzedzające uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzone są Dni Krzyżowe. Jest to czas modlitw błagalnych o dobre urodzaje, które zapewnią nam dostatek chleba powszedniego. Dni Krzyżowe są rozwinięciem codziennego wołania do miłosiernego Boga: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Zaprowadzono je w Galii, w obliczu groźby głodu po gwałtownych klęskach żywiołowych, trzęsieniach ziemi i wojnach. Zainicjował je ok. 450 r. św. Mamert, biskup Vienne. Z upływem czasu przeszły do liturgii rzymskiej i upowszechniły się w całym kościele.
 

Znaczenie modlitw o dobre zbiory

 
Plenerowe modlitwy błagalne (rogationes) o oddalenie niszczących żywiołów i dobre zbiory znane są więc od starożytności chrześcijańskiej. Już wtedy wędrowano w procesjach na pola uprawne, aby wyprosić u Boga urodzaje. Podczas tych trzech dni, wieczorna liturgia odprawiana jest według specjalnych formularzy, codziennie w innej intencji. W poniedziałek proszono o łaski „w okresie zasiewów”, we wtorek „o uświęcenie pracy ludzkiej”, a w środę „za głodujących”. Msza św. połączona jest z procesją do krzyża misyjnego lub przydrożnego, podczas której śpiewana jest Litania do Wszystkich Świętych. Wierni wędrują w kierunku pól do przydrożnych krzyży i kapliczek, odmawiając modlitwy o błogosławieństwo Boga dla rolników i o dobra pogodę, która zapewni obfite plony. Podczas pielgrzymowania i modlitwy kapłan błogosławi pola i kropi je wodą święconą.